Restauratie Community?
In een tijd waar internet tot volle wasdom komt, zijn de mogelijkheden voor informatieverstrekking onuitputtelijk. Wat zouden we eventueel in de toekomst kunnen verwachten van het Restauratiefonds? En wat vindt u?
Monumenent-wiki?
Renate Mosterman en Pierre van der Gijp, werkzaam op de afdeling Voorlichting & Advies, laten hun gedachten eens gaan. Renate: “In ieder geval willen we zo goed mogelijk inspelen op de ontwikkeling van de informatievergaring en dus op de behoefte. Zo krijgen we weleens de vraag waarom we niet alle rijksmonumenten op het internet zetten. Dat soort dingen.” Pierre valt haar bij: “Een soort Monumenten-wiki misschien? Net als Reli-wiki met alle kerken doet. Belangrijk voor de toekomst is in ieder geval dat informatie en kennis levend gemaakt moet worden zodat het uitnodigt om erin te duiken.”
Hyves
Pierre en Renate denken ook aan een interactieve community van eigenaren die midden in een restauratie zitten. Pierre: “Er zijn zo’n 200 eigenaren per jaar die gebruik maken van de RestauratieWijzer bij het restaureren van hun monument. Ik kan me voorstellen dat die mensen elkaar best online zouden willen ontmoeten en helpen. Bijvoorbeeld om elkaar goede aannemers en architecten aan te bevelen. Als er een gezamenlijk belang is, zie ik er toekomst in. Misschien wel met een monumenten-hyves.”
Doelgericht en stap voor stap
En van het één komt het ander. Pierre: “Je kunt ook denken aan de inzet van filmpjes, via Youtube bijvoorbeeld, waarbij je een eigenaar kan volgen bij z’n restauratie”. Renate: “Testimonials, restauratieverhalen, foto’s en film, dat zou heel goed tot de mogelijkheden behoren.” Tot slot merkt ze echter relativerend op: “maar eerst gaan we er maar eens voor zorgen dat alle informatie die er nu ligt, via het web bij de juiste personen komt. We gaan vooruit, doelgericht en stap voor stap!”
Zeventiende eeuwse prefab-gevel
De zogenaamde halsgevel is een typische vorm die je veel in Amsterdam ziet. Het is als het ware een vereenvoudiging van de klassieke trapgevel. Men vond het in de zeventiende en achttiende eeuw chiquer om de trapvorm weg te laten en de zo ontstane hoek van negentig graden op te vullen met ornamenten van zandsteen, de zogenaamde klauwstukken.
Over de toonbank
Een Geveltop kan goed worden gedateerd omdat we weten welke vormen in een bepaalde periode werden gemaakt. Zo heeft een klokgeveltop uit ±1680 tros- en bloemmotieven in de afdekking. In de zeventiende en achttiende eeuw waren klauwstukken in de handel verkrijgbaar en gingen bij wijze van spreken als prefab-artikel over de toonbank. "Geef mij even een paar sobere halsgevel-klauwstukken en doe er maar twee hoekvazen bij" werd waarschijnlijk vaak gehoord. De bouwelementen konden in serie worden geproduceerd door de uniformiteit in kavelbreedte. De standaardmaten waren 18 en 20 voet. Als een geveltop niet helemaal paste, konden de klauwstukken worden aangevuld met een extra siervaas of voluut, mogelijk eveneens prefab.
Hergebruik
Er is geen stad in Nederland waar nog zoveel beeldhouwwerken op de gevels worden aangetroffen als in Amsterdam. Veel van het Amsterdamse beeldhouwwerk is in de loop der tijd wel hergebruikt op andere gevels, ook buiten de stad. Het ging immers om zeer bekwaam en daarom geliefd beeldhouwwerk. Hoewel er tegenwoordig zelden dergelijke gevels worden gesloopt, is er een periode geweest dat dat wel veelvuldig gebeurde. De gemeente gaf echter alleen een sloopvergunning onder voorwaarde dat de ornamenten aan de gemeente werden gegeven. Zo bleven ze tenminste voor de stad bewaard.
Waarom Den Haag in Restauratiefonds moet investeren
Terwijl de kranten vol staan met berichten over ontslagen en bezuinigen, heeft het Restauratiefonds, opmerkelijk
nieuws: Juist in tijden van crisis moet de overheid investeren in monumentenzorg, want dat levert geld op.
Extra financiering
In zijn voorwoord in het Jaarverslag 2007 van het Restauratiefonds schrijft de voorzitter van het Restauratiefonds, mr. Pieter van Vollenhoven dat de politiek de afgelopen jaren de kans heeft laten liggen om extra financiering te oormerken voor het wegwerken van de achterstanden in de monumentenzorg. In het huidige politieke klimaat is de kans heel klein dat dit gaat gebeuren, zo schrijft Van Vollenhoven.
Stimuleren door investeren
Directeur Pieter Siebinga geeft aan dat dit ook kansen biedt: “het Restauratiefonds heeft in het verleden verschillende rapporten gepubliceerd waaruit blijkt dat investeren in monumenten geld oplevert. Voor elke euro die de overheid investeert in monumenten, krijgt hij er twee terug. Dit komt, omdat de overheid nooit de gehele restauratie financiert, maar altijd slechts een deel. De rest komt voor rekening van de eigenaar. Vervolgens treedt er een multiplier in werking: een aannemer heeft werk, zijn werknemers verdienen eraan, architecten verdienen eraan, er moet bouwmateriaal worden aangeschaft.” Kortom, investeren in monumenten betaalt zich dubbel en dwars terug. Siebinga: “Ook in de huidige tijdsgeest zou het logisch zijn als de overheid de economie zou stimuleren door te investeren in monumenten.”